Waarom we bewust voor cijfers en doelen in ons beleid kozen

Op het Vlaams Congres in Leuven had ik de eer en het genoegen onder het toeziend oog van velen onder u (of toch alvast uw toenmalige lokale Voorzitters) mijn beleidsplan te mogen toelichten voor het komende werkingsjaar. Onder het motto ValueFirst lanceerden we als bestuursploeg een jaarthema waarin meerwaarde centraal moet staan, zowel voor leden als afdelingen als externe partners. Tijdens mijn speech en de daarop volgende vragenronde gebruikte ik bewust een reeks cijfers en KPI’s om ons beleid vorm te geven.

Meteen na onze verkiezing als uw Vlaamse RVB was er heel wat te doen omtrent deze cijfers. De ene vond het geniaal, en kwam zeggen hoezeer zijn/haar lokale afdeling ook zo werkt/wilt helpen met het realiseren van deze doelstellingen/ideeën heeft om deze te behalen*. De andere vond het belachelijk/onhaalbaar/gevaarlijk/onnozel/onnodig* om ons op allerhande doelstellingen vast te pinnen. (*schrappen wat niet past).

Voor zij die het gemist hebben: we hebben als ploeg heel bewust gekozen om een aantal zaken in een heldere doelstelling te gieten. Zo willen we het opleidingsaanbod voor onze leden het komende werkingsjaar verviervoudigen. We willen minstens een €45.000 aan partnerships afsluiten die onmiddellijk kunnen dienen voor projecten, afdelingen, evenementen en concepten die ons allemaal ten goede komen. We hebben ons tot doel gesteld om voor het eerst in jaren nog eens te groeien qua ledenaantal, naar 1000 leden tegen het VC 2016 te Tielt als het even kan. Vandaag staan we al verder in het realiseren van deze en andere doelen dan we in juni hadden gehoopt.

Ambitieus allemaal, dat zeker. Maar over één nacht ijs zijn we niet gegaan. U moet weten dat aan de presentatie van ons beleid in Leuven maandenlang denkwerk vooraf gegaan is door een team van ambitieuze zwaargewichten van over heel Vlaanderen. Allemaal spraken ze vanuit hun persoonlijke bedenkingen en vanuit hun lokale (bestuurs-)ervaring. Nachten is er gediscussieerd om een beleid op maat van u allen uit te stippelen, met meerwaarde als centraal thema. Punten en komma’s werden verschoven in bestuursnota’s en heilige huisjes werden hierbij niet gespaard. Volgens mij is dat overigens de enige manier om geschiedenis te schrijven, doch dit terzijde.

Mocht ik als Kanditaat-Voorzitter van JCI Vlaanderen (dat tenslotte tot doel heeft onze 40 actieve afdelingen te ondersteunen) op de AV waarop we om een mandaat kwamen vragen geen doelstellingen geplakt hebben op onze plannen, dan zouden we wellicht al falen vooraleer we aan het werkingsjaar begonnen. Door een cijfer – haalbaar of niet – op onze doelstellingen en plannen te pinnen, zijn we samen met jullie in staat van ons beleid meer dan vage goede voornemens te maken. Het stelt ons in staat gedurende het hele jaar bij te sturen en actief in te zetten op het behalen van lokale en Vlaamse doelstellingen. Alleen zo komen we vooruit: financieel, in ledenaantallen, qua aanbod aan events en opleidingen, inzake nuttige partnerships, wat betreft visibiliteit en marketing, enz…

De kans dat we niet al onze milestones en doelen behalen tegen de tijd dat onze opvolgers het van ons overnemen is inderdaad een mogelijkheid. Maar we zullen er als bestuursploeg alvast alles aan doen om dat te vermijden. Het alternatief is een reeks holle beloften, die door hun onduidelijke formulering alles behalve motiverend werken en makkelijk vergeten worden. En laat het nu net dat zijn wat we wilden vermijden.