Van LRP naar microdoelstellingen

Ik ben een dromer. Niet het genre dat hele dagen lang met het hoofd in de wolken door het leven schrijdt, maar eerder iemand met een plan. Toen ik als twaalfjarig ventje op een familiefeest luidop verkondigde dat ik tegen mijn achttiende een dikke BMW in mijn bezit zou hebben en mijn eigen bedrijf zou runnen; werd ik net iets te enthousiast door een tante uitgelachen. Enkele jaren later lachte ze net wat groener toen bleek dat ik niet alleen de voornoemde, maar ook andere doelen voorop op schema wist af te vinken van mijn “lijst met Grootse Plannen”. Dromen is nodig. Ambitieus zijn ook. Het is wat ons als mensen aantrekkelijk maakt voor anderen. Het is de drive die ons vooruit stuwt om soms de meest onmogelijke zaken waar te maken en onszelf en anderen om ons heen te verbeteren. Het is de manier om world domination te bereiken, of toch tenminste in dat stukje world dat voor ons als persoon relevant is een dikke vette vlag te planten.

Het is de manier waarop ik mijn leven leid. Niet dat ik het op papier zet, maar in mijn hoofd zit toch een soort van masterplan. Binnen de komende maanden focussen op dit om daar uit te komen. Deze en die stappen zetten om dit doel waar te maken. Over zoveel jaar wil ik dit gedaan, ontdekt, geleerd en ervaren hebben. Hoe concreter die doelen, hoe liever in mijn geval – kwestie van niet afgeleid te worden door een fluitend vogeltje in de tuin van de buren.

Nochtans gaan er almaar meer stemmen op in de zakenwereld die dat lange termijndromen en -plannen willen bannen. Het fonkelnieuwe alternatief voor de visie op 3, 5 of 10 jaar heet “microdoelstellingen”. Het concept draait om de stelling dat het in de jachtige en razendsnel veranderende wereld van vandaag praktisch onmogelijk wordt om nog lang vooruit te blikken en daar consequent naar te handelen. Bovendien hebben de believers in dit nieuwe, beperkt ambitieus plannen gelijk wanneer ze stellen dat te ver vooruit kijken tot gevolg kan hebben dat je dat blinkende spul buiten het eigen gezichtsveld niet meer ziet. En laat dat blinkend spul vaak net het interessantste zijn.

Toch beginnen we, naar goede traditie overigens, ook dit jaar weer met een LRP – Long Range Plan voor de vrienden – dat de toekomst en ambities van ons eigen JCI moet bepalen voor de komende jaren. Met een groep visionaire denkers onder leiding van IPP Arne Vanes buigen we ons dit jaar over welke stappen, milestones en ambities JCI Vlaanderen voorop moet stellen in haar eigen queeste voor world domination.

Het epistel omtrent de kleine doelen en microdoelstellingen indachtig, ga ik alvast ijveren om voldoende kleine, haalbare doelen en van dat blinkende spul in te bouwen. Kwestie van ons niet te verliezen in té ver vooruit blikken in een wereld die er elke seconde weer anders uitziet. Vooruitdenken mag (en moet), maar dan wel met de oogkleppen bij voorkeur afgeworpen.

Als u interesse heeft om mee te denken over de toekomst van JCI Vlaanderen, laat dit dan zeker weten aan Arne Vanes. Afhankelijk van het thema en uw ideeën wijst hij u graag toe aan de subcommissies binnen het LRP project om uw stem te laten horen.